
gedumpt, wat nu?
Het verbreken van een relatie
is nooit leuk, maar al helemaal niet als jij degene bent die
gedumpt wordt. Als je zelf degene bent die een einde aan een
relatie maakt, heb je ruim voor die tijd al gevoelens gehad
die horen bij het beëindigen van een relatie.
Het kan je
op iedere leeftijd overkomen, bij een relatie van een paar weken
of na een huwelijk van jaren.
Niet te geloven
Misschien zag je het al aankomen, of misschien kwam het volledig
uit de lucht vallen. De gevoelens waar je mee te maken krijgt
zijn verdriet, of zelfs een soort rouw maar ook ongeloof, afwijzing,
boosheid, onzekerheid en angst. Als het volkomen onverwacht
is, zul je het in eerste instantie niet kunnen geloven, en zelfs
ontkennen. Nee, hij/zij zal wel boos zijn, hij/zij meent het
niet, hij/zij komt wel terug.
Als na de eerste schok de waarheid gaat doordringen zullen
gevoelens van boosheid en woede opkomen. Hoe durft hij/zij mij
aan de kant te zetten. Zeker als je in de steek wordt gelaten
voor iemand anders.
Niet echt een troost, maar wel iets om je te bedenken, je bent
niet de enige die wordt gedumpt. Het is het risico dat je op
de koop toe neemt als je in een relatie stapt.
Wat nu?
Hoe snel je er overheen komt is voor iedereen verschillend.
Je rot voelen om een beëindigde relatie is natuurlijk en
normaal. Maar hoe en hoe lang is per persoon verschillend. De
één lijkt er moeiteloos overheen te stappen, terwijl
het een ander maanden kost om zijn/haar leven weer zijn normale
gang te laten gaan. Maar de lengte van de periode van 'rouw',
wil niks zeggen over hoe erg je het allemaal vindt.
Tips
Tips om snel de draad weer op te pakken en verder te gaan met
je leven.
Zelfmedelijden
Zwelgen in zelfmedelijden en eindeloos analyseren van de relatie
en wat er verkeerd is gegaan moet je zoveel mogelijk vermijden.
Geef jezelf even de tijd om te overdenken wat is gebeurd, maar
probeer daarna niet langer meer te speculeren en te bedenken
wat je beter had kunnen doen om de relatie te redden. Sommige
relaties zijn niet te redden, en dan ben je beter af alleen.
Blijven
hopen?
Blijven hopen dat hij of zij weer van gedachten verandert en
terug komt? Grijp je iedere gelegenheid aan om contact te zoeken?
Wees dan heel voorzichtig, als hij/zij zich onpersoonlijk en
koel gedraagt, zie het als een hint geef ze de ruimte en laat
ze met rust. Zoekt de ander zelf contact, dan is de keuze aan
jou in hoeverre je dat toelaat. Misschien hoeft het dan niet
eens meer van jou.
Stemming maken
Lekker afgeven en gemene dingen zeggen over je ex tegen vrienden
en familie is verleidelijk, maar hou liever de eer aan jezelf.
Bovendien, als het ooit nog goed zou komen, hoe klein de kans
ook is, dan plaatst dat jou niet in een goed daglicht.
Vrijheid
Of je het wilt of niet, je zult een hoop vrijheid krijgen.
Je zult beslissingen kunnen nemen zonder met iemand rekening
te hoeven houden. Het heeft tijd nodig dat te waarderen en daarmee
om te gaan.
Nieuwe relatie
Stort je niet meteen in een nieuwe relatie, al heb je nog zoveel
behoefte aan vriendelijkheid, waardering enz. Begin geen relatie
om maar iemand te hebben.
Herinneringen
Vermijd plaatsen, voorwerpen, muziek die herinneringen aan
gelukkiger tijden oproepen. Ga je huis door en verwijder voorwerpen
die je aan hem/haar doen denken. Sla ze zolang op. Na verloop
van tijd zul je die herinneringen wel aankunnen zonder dan je
je er rot door gaat voelen.
Afleiding
Zoek afleiding, stort je tijdelijk op je werk, kies een hobby
of sport, zoek oude vrienden op, ga je huis verven. Doe alles
om je af te leiden van je verbroken relatie.
Zelfvertrouwen
En misschien wel het belangrijkste: werk aan je zelfvertrouwen.
Doe er alles aan om je goed te voelen over jezelf. Werk aan
je uiterlijk, je conditie en alles waardoor je je beter en sterker
gaat voelen. Laat maar eens goed zien wat je ex mist.
|
Tips, opmerkingen, commentaar of iets toe te voegen?
ik heb me altijd verantwoordelijk gevoeld van hem,en nu ineens kom alles op me af en wordt gedumpt als een klein kind,je mag nog wel hier wonen,maar zoek het verder maar uit dag 5 goeie jaren,deze tijd,48 jaar valt het niet mee om aan een baan te koem,zeker niet met een hond,die niemand op kan vangen.wie weet raad